कधी झालं..

कधी इतकं प्रेम झालं....
काही कळलंच नाही,
कधी इतकं वेड लावलंस....
काही कळलंच नाही,
पहिल्यांदा कधी आवडलीस
हे खरंच नाही आठवत,
पण आठवण काढल्याशिवाय
आता खरंच नाही राहवत.

स्वप्नातली ती..

स्वप्नातली ती आता सत्यात उतरली,
अन् तिच्या येण्याने माझी दुनिया बदलली..
जिच्या शोधात मी फिरलो इथे तिथे,
ती तर मला जवळचं सापडली..

आमच्याही प्रेमाची गाडी आता चालू झाली आहे,
गाडीवर मागे बसायला पोरगी मिळाली आहे..

paisaa...

पैसा 

पैसा का पुरत नाही, थोडासा पण का उरत नाही..

पैश्याला कुठे पाय आहे, मग का थांबत नाही।

पैशाची का पडतात स्वप्न, का पैश्याविना तुटतात स्वप्नं,
पैश्याचीच का आस आम्हाला, का होतो पैश्याचा भास आम्हाला ।

पै पै पैसा

असंच उगाच...

कोण म्हणतं प्रेम...

कोण म्हणतं प्रेम वाईट आहे...

अरे हे प्रेम तर आज या तरुनाईचा गळ्यातला ताईत आहे,

प्रेम जो करेल त्यालाच कळेल याचा रंग, बाकी सर्व या प्रेमाशिवाय ब्लेक एंड व्हाईट आहे..

प्रेम विसरवतो दु:ख-निराशा, पसरवतो प्रेम-आपुलकी, वाढवतो हृदयांची मालकी...

याच्या सोबतीने बदलतो नव्हे, सुधारतो आयुस्याचा गेम.. 
आणि मित्रामध्ये वाढतो नकळत फेम..

खरं तर प्रत्येकाने एकदा तरी प्रेम केलंच पाहिजे, 

काय असते हे प्रेम त्याचा आसरा घेतलाच पाहिजे.. 

प्रेम करताना करा विचार मनाचा, वेळेचा आणि या काळात पैशाचा.

प्रेमात नको खोटेपणा, नको खोट्या हास्याची झालर, नको देखाव्याला स्थान,

करा विचार खाऱ्या प्रेमाचा... त्या प्रेमाचा...   

आणखी आहे... पण जरा थांबा...

रोजच उठायचं एक नवा सूर्य पाहायला, खोटं हासु चेहे-यावर ठेवून, दुस-यांच दुख: प्यायला.. रोजच येते सांज मोकळ्या हातानी, उदया परत येईन, सांगुन गेलायं, तोच सूर्य जातानी.