Thursday, May 27, 2010

कविता

ती का उगाच अशीच पहात असते,
जाताना उगाच वेड लावून जाते।


ओसाड जमीनीवर हिरवल फुलवून जाते।

ती का उगाच अशीच पहात असते,
हिरव्या हिरव्या पानांवारती उगाच थांबलेला थेंब होते।


कधी हसते, कधी रडते, कधी विचारात पड़ते।

ती तर आठवणीतली, ती तर मनातली, 
दूर असूनही एकदम जवळची !

जाणवते अजूनही, तशीच पाहताना…

No comments:

Post a Comment

About Me

I am ambitious, calm and have lots of patience..